Скачать или смотреть తాయమ్మ | తెలుగు కథ | కరుణ |

#thayamma #teluguaudiostory
"తాయమ్మ" కరుణ గారి అసలు పేరు మిర్యాల పద్మ.
పుట్టిన ఊరు : తాటికల్,
మండలం : నకిరేకల్
జిల్లా. : నల్లగొండ
పుట్టిన సంవత్సరం : 1970, ఆగస్ట్

ఇంటర్ నుంచి హైద్రాబాద్ లో చదువు.

B. Ed (ams - ఆంధ్రమహిళ సభ కాలేజీ) చదువుతూ పూర్తి కాలం ఉద్యమ కార్యకర్తగా వెళ్లడం జరిగింది.

14 ఏండ్లు ఉద్యమ పయనం సాగింది.

బయటకు వచ్చాక PG diploma in journalism చదువు.

2007 నుంచి జర్నలిస్ట్ గా జీవితం ప్రారంభం. (హైద్రాబాద్ మిర్రర్, ఆంధ్రప్రభ, సాక్షి, నవతెలంగాణ)

ప్రస్తుతం ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్ట్

వెలువరించిన కథా సంపుటాలు : 1. తాయమ్మ మరికొన్ని కథలు, 2. జీవితం

రాసిన కథలు : దాదాపు 45

రాసిన మరికొంత సాహిత్యం : కొన్ని కవితలు, వ్యాసాలు.

"కథారచయిత్రి గా ఎలా మారారు?" అనే ప్రశ్నకు ఆమె జవాబు, ఆమె సొంత మాటల్లోనే...

చిన్నప్పటి నుంచి మనుషులను అబ్జర్వ్ చేసేదాన్ని. తక్కువగా మాట్లాడేదాన్ని. అబద్దం ఆడేటప్పుడు మనుషులు ఎట్లా ప్రవర్తిస్తరో?  ఏడ్చేటప్పుడు ఎట్లా ఉంటారు? అంతకుముందు మంచిగా ఉన్నవారు పంచాయితీ పెట్టుకునేటప్పడు ఎట్ల మాట్లాడ్తరు, తిట్టకుంటరు?చిన్నప్పట్నుంచి గమనిస్తూ ఉండేదాన్ని,

చిన్నప్పటి నుంచి చందమామ కథలు చదవడం అలవాటు.  లైబ్రరీకి పోయి చదివేదాన్ని.

డిగ్రీ అయిపోయిన తర్వాత నుంచి మహిళా సంఘాలతో పరిచయం, పుస్తకాలతో పరిచయమూ పెరిగింది. ముఖ్యంగా మహిళ మహిళల సమస్యలు కారణాలేంటి తెలుసుకోవడం మొదలైంది. అంటే చదవడమే.

ఈ క్రమంలోనే రాయడం మొదలు పెట్టిన. అట్లా పిల్లులం కాదు, పులులం.. అని కవిత రాసిన. దీనిని మహిళా మార్గం పత్రికలో అచ్చు వేశారు.

ఆ తర్వాత పూర్తికాలం కార్యకర్తగా ఉద్యమంలోకి పొయిన. నా సహచరుడు మంజీర (మఠం రవి కుమార్-2006లో అమరులయ్యారు) స్వతహాగా కవి. వ్యాసాలు రాస్తుండేవాడు. మంజీర మూడ్స్ అనే కవిత్వ సంపుటిని తను చనిపోయిన తర్వాత విరసం ప్రచురించింది.  తను పుస్తకాల పురుగు. అందువల్ల మా గదిలో సామాను తక్కువ, పుస్తకాలెక్కువ. ఉద్యమంలోకి వెళ్ళాక తప్పక చదువుతారు. సమాజం ఇట్లా ఎందుకున్నది? దానికి కారణాలేంటి? ఈ సమాజాన్ని ఎందుకు మార్చాలి? ఎట్లా మార్చాలి? తెలుసుకోవడానికి  చదువుతారు. వీటితోపాటు సాహిత్యం కూడా చదువుతారు. సహజంగానే మంజీర నా చేత చాలా చదివించాడు. ప్రేమ్ చంద్, శరత్ సాహిత్యంతో పాటు చైనా, రష్యా సాహిత్యం చదివాను. తెలుగు సరేసరి.

ఇక, ప్రకాశ్ మాస్టారు (ఐ.వి.సాంబశివరావు)... రావిశాస్త్రి, కారా, కొడవటిగంటి కుటుంబరావు సాహిత్యం గురించి దాదాపుగా రోజు చర్చిస్తూనే వుండేవారు. ముఖ్యంగా ప్రకాష్ మాస్టర్ రావిశాస్త్రి సాహిత్యాన్ని బాగా ఇష్టపడేవారు. ఆయనకు మనసు బాగోకపోతే శాస్త్రి గారి ఏదో ఓ కథ చదివి మాములు అయ్యేవారు.
మా ఇంట్లో దాదాపు ప్రతి రోజూ ఈ చర్చలు ఉండేవి.

ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అయితే నా ఆర్గనైజర్ నేను మంజీర దగ్గరికి వచ్చేటప్పుడు నా దగ్గర మాట తీసుకున్నది. ఏడాదిలోగా కథ రాసి ఇవ్వాలి అని. అట్లా ఏడాది కాకముందే ఉత్తరం రాసింది. కథ సంగతేమిటి? మొదలుపెట్టావా? అని.

ఈ లోగా కారా మాస్టారి - కథాకథనం, రావిశాస్రి గారి - రావిశాస్రీయం కథనం చదివాను. కథలు ఎలా రాస్తారు? ఎలా రాయాలి? అనేది కొంత అర్థమైంది.

మొదటగా రాసేటప్పుడు బాగా తెలిసిన విషయాన్ని కథగా రాయాలి అని కూడా తెలుసుకున్న. అట్లా తాయమ్మ కథ రాసిన.  ఇది నా మొదటి కథ (ఉద్యమం ఇచ్చిన చూపుతోనే తాయమ్మ కష్టాలకు మూలమేంటో అర్థమైంది). పంపిన మూడేండ్ల తర్వాత మహిళా మార్గం పత్రికవారు ప్రచురించారు. కథా సాహితీ వారు కథ-96లోకి తీసుకున్నారు. ఈ కథకు ఇంత పేరు వచ్చిందనే విషయం నాకు చాలా కాలంపాటు తెలియనే తెలియదు.
 
నా మీద రావిశాస్రి గారి సాహిత్య ప్రభావం ఎక్కువ. ఈ కథ కంటే ముందే శాస్త్రి గారు చనిపోయినప్పుడు చాత్రిబాబుకు ముత్యాలమ్మ నివాళి రాసాను. శాస్త్రిగారి ఆరు సారా కథల్లోని ఓ పాత్ర ముత్యాలమ్మ. శాస్త్రి గారు చనిపోయినందుకు ఆ పాత్ర ఎలా స్పందిస్తది అని భావించి రాసాను. శాస్త్రి గారు కథలు చదివీ చదివీ ఉత్తరాంధ్ర యాస కూడా వచ్చేసింది నాకు - ఎన్నడూ వినకపోయినా.

ఈ పైన పేర్కొన్న వారందరూ నాకు స్ఫూర్తినిచ్చిన వారే.

నా సహచరుడు మంజీర, ప్రకాశ్ మాస్టారు లేరు. రావిశాస్త్రి గారూ లేరు. వారి సాహిత్యమూ, స్ఫూర్తి వున్నాయి.