Poruszająca muzyczna interpretacja wiersza Marii Konopnickiej „Jaś nie doczekał”. 🥀 Historia małego chłopca i jego jabłonki to klasyk polskiego pozytywizmu, który w naszej aranżacji zyskuje nowy, głęboki wymiar.
🎵 Podoba Ci się nasza twórczość? Subskrybuj Song Poemat: / @songpoemat
🎬 Zobacz też inne nasze interpretacje klasyki (np. Mickiewicz): • Inwokacja „Pan Tadeusz” – Wersja Śpiewana ...
📖 O utworze:
"Jaś nie doczekał" to jeden z najbardziej znanych utworów Marii Konopnickiej poruszających tematykę losu wiejskiego dziecka. Wiersz opowiada o chorym chłopcu, który z nadzieją sadzi jabłonkę, czekając na jej owoce, ale jego życie gaśnie szybciej niż drzewo zdąży zaowocować.
To doskonały przykład literatury pozytywistycznej, uczący empatii i wrażliwości.
📜 Tekst wiersza (Jaś nie doczekał):
(...)
Był to niedzielny poranek wiośniany.
W izbie wyrobnik siedział z zgasłą twarzą
U pociemniałej i wilgotnej ściany,
Po której zamróz kroplami ociekał…
Aż z dum swych ciepłym zbudzony promieniem,
Posłyszał wróble, co na dachu gwarzą;
Spojrzał po izbie okiem smętnem, mgławem,
Potem na jasność tę ożywczą słońca
I szepnął z cichym, stłumionym westchnieniem:
„Jaś nie doczekał!”
I otarł grubej koszuli rękawem
Łzę, co po twarzy toczyła się, drżąca
I taka mętna, i ciężka, i wielka,
Jakby to wody nie była kropelka,
Lecz kamień, który, wyrzucony z duszy,
Padnie w głębiny i ziemię poruszy.
Zima ta ciężka była. Śnieżne duchy
Pomiędzy ziemią latały a niebem,
Białymi skrzydły zakrywszy błękity,
A mroźne wichrów północnych podmuchy
Dreszczem wstrząsały ubogie te ściany,
Wśród których nędzarz tak rzadko jest syty
Twardym i czarnym niedoli swej chlebem;
Tak biedne nosi na grzbiecie łachmany,
Tak ciężko musi pracować na dzieci
Wśród skrzących mrozów i wietrznej zamieci!
Zima ta ciężka była. Na kominie
Ogień nie co dnia rozniecał się lichy,
Nie co dnia ciepłą gotowano strawę.
Ojciec przychodził wieczorem bez siły,
Nie mogąc dźwignąć siekiery ni piły,
I padał spocząć, jak martwy, na ławę…
A Jaś tymczasem, w nędznej koszulinie,
Coraz to bledszy, coraz bardziej cichy,
Na kształt mdlejącej lampy lub pochodni,
Zjadał kęs chleba – i siadał na ziemi,
Patrząc na ojca oczyma smutnemi.
Jak ci, co mówić nie śmią, że są głodni!
Wreszcie z tapczana nie podniósł się wcale,
Ojca witając z daleka – uśmiechem…
Przeląkł się nędzarz, chwycił go w ramiona,
W piersiach mu grały i łkania, i żale…
Noc całą dziecko zagrzewał oddechem,
Bo mu się zdało, że stygnie, że kona…
Modlił się, płakał, o ściany tłukł głowę,
A ściany skrzyły się jak diamentowe…
Bo zima na nie rzuciła płaszcz biały.
Łzy na nich marzły – i jak perły stały.
Rankiem wyrobnik zastawił swą piłę,
Porąbał stołek, rozpalił ognisko,
Przyzwał lekarza. Lekarz, człowiek młody,
Oświadczył, że tu jest powietrze zgniłe,
Że straszna wilgoć ma tutaj siedlisko,
Że dziecku trzeba dać lepsze wygody,
Izbę obszerną, jasną i ogrzaną,
Ciepłe okrycie, a przy tym co rano
Posiłek lekki; pożywny, gorący.
Zapewnił nadto, że jeśli chłopczyna
Wiosny doczeka, to wzmocni go słońce.
Wreszcie oświadczył, że mróz – trzaskający!
I wyszedł. – Ojciec stanął jak zmartwiały,
We drzwi wlepiwszy źrenice błyszczące…
A wiatr tymczasem rozmiatał z komina
Iskry i dymy i w szyby tak siekał,
Jakby brał szturmem tę izbę ubogą.
Blada twarz chłopca zrobiła się sina…
Do ojca sztywne wyciągnął rączęta,
Rzucił się… wargi drobne mu zadrgały…
A śmierć, srebrzystą szatą owinięta,
Wzięła go z sobą tajemniczą drogą…
Promienia słońca
Jaś już nie doczekał!
---
🎙️ O projekcie Song Poemat:
Miejsce, gdzie poezja spotyka muzykę. Ożywiamy słowa mistrzów (Konopnicka, Mickiewicz, Brzechwa), tworząc artystyczne teledyski, które pomagają zrozumieć literaturę i poczuć jej emocje.
✍️ Słowa: Maria Konopnicka (Domena publiczna)
🎵 Muzyka i realizacja: © Song Poemat (2025)
#MariaKonopnicka #JaśNieDoczekał #PoezjaŚpiewana #Pozytywizm #PolskaPoezja #Lektura #SongPoemat #SmutnaPiosenka
Информация по комментариям в разработке