Скачать или смотреть Mustafa Atasever Kız kardeşim Nazife'nin Ağıdı.wmv

AĞIDIN HİKÂYESİ

Kız kardeşim 1959 doğumlu olup, Adı Nazife idi, yıl 2000 köyden kente taşınalı altı ay olmuştu. O da herkes gibi bir gelecek ve çocuklarının istikbalini kazanacak bir çare arıyordu. Şehirden bir kiralık ev tuttu taşındı garibim köyünden yeni evine. Kocası bir inşaat işçisi kırk kanaat geçinmeye çalışıyordu. Altı ay zarfında az yeyip az giyerek, eline geçen parayla bir taraftan ev eşyasını dizmeye bir taraftan da kış hazırlıkları yapamaya çalışıyordu zavallım. Şehre taşınmanın ve evine alınan zaruri eşyaların dizilmesiyle meşgul olup onun sevinciyle yatıp kalkıyordu. Ecel bu ya kaderin önüne geçilmez ölüm geldi mi genç yaşlı dinlemez. Otuz yaşında daha hayatının baharında iken 20 Ekim 2000 günü yüksek tansiyondan mütevellit ani bir beyin kanamasıyla komaya girer. Evden alarak Kayseri Devlet hastanesine ulaştırdım. Orada bir gün müşahide altında tedavi etmeye çalıştılarsa da çare bulamayıp, yanında bulunamadığım bir anda, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma hastanesine havale etmişler. Devlet hastanesindeki odasına vardım, yattığı yatağı boş bulunca içim sızladı ve o an ümidimi kesmiştim. Erciyes hastanesi tıp fakültesine ulaştığımda, acil bölümüne alınan kız kardeşim solunum makinesine bağlanarak yaşatmaya çalışıyorlardı. Her ne kadar yaşam mücadelesi verilse de her şey bitmişti artık, çünkü suni teneffüsle yaşıyordu. Doktorları "görüyorsunuz ki makineyle çalışıyor. Bu hasta için hayat sona ermiştir. Makineyi çektiğimiz anda her şey bitmiş olacak, daha fazla eziyet çektirmeyelim ne dersiniz" dedilerse de Allah'tan ümit kesilmez hâlâ ümitlenerek makinede bağlı kalmasını istedim. Neticede, odadaki yatağa götürmek bahanesiyle makineden çözdüler, yatağına uzattılar. Rahmetli, şehre gelmenin mutluluğunu yaşamadan, üç çocuğunu yetim bırakarak o an ruhunu teslim etti. Hani derler ya, "aşk ağlatır dert söyletir" işte acı elem keder bir araya gelince duygularım bu şekilde mısralara dökülmüş oldu.