Скачать или смотреть Os Cempés - Que non volvan!

Aquí traigo este relato, i escoitenme companheiros, da batalla que libramos en Cedeira os Percebeiros.
Traballábamos de sempre, dende os pais de meus avuelos, e ahora vénhennos dicindo aquí non poden collelo.
Oíndo estas palabras e ao non deixaren vendelo, fixemos unha xuntanza, ordenamos en comelos.
Xa estando o pobo reunido, ata o último meninho, démolle lume ós percebes pan e cántaros de vinho.
Aquí non comen percebes, requisámoslle o marisco, temos que levalo axinha pa' que cene o ministro.
Os percebes son do pobo e os estamos disfrutando máis se queredes levalos aquí estamos esperando.
Cargaron as escopetas, empezaron paos e tiros, non perdoaron a naide, nin sequera ós cativos.
Xa despois de dúas horas de batalla cós bandidos, fóronse coas maos baleiras e os percebes os comimos.
Estos dos que vos falamos, sonvos os mesmos bandidos, vomitan seu sangue negro e quedanse tan tranquilos.
Tranquilo José María, esto tenhoo controlado, que se lles dou catro pesos o pobo estase calado.
Trainos eses catro pesos pa' tocarnos o carallo, o que quere o marinheiro é vivir do seu traballo.
Esta saleulles furada en Compostela demostramos que xa non somos aqueles que con todo tragabamos.
I esta conclusión lles deixo, que me escoiten eses pillos, que os paos a min non me doen se é polo pan dos meus fillos