Yolumuz Yaşıyor…
Kent ortamında Alevi toplumu cemevleri ve dernekler kurarak yolunu, inancını, kültürünü belli bir merkez ekseninde yaşatmak istediler.
Köylerde aslında bir yönüyle her şey daha rahattı. Birbirini tanıyan insanlar dışında, mekân olarak da her türlü baskıya rağmen, köyün şartlarında insanlar mekân sorunlarını bir yolla çözüyorlardı.
Her şey şehir dediğimiz, kent ortamlarında Alevilerin yaşamalarıyla değişti. Kimlik arayışı yanında, insanların birbirlerini arayıp bulmaları, belli bir mekânda toparlanmaları da kolay olmadı.
Ev ortamları, insan kalabalığını, fiziksel ihtiyaçları karşılamadığı için toplumun önemli bir kısmına cazip gelen cemevlerinde toplanıp Aleviliklerini yaşatma istekleri öncelikle çözmeleri gereken bir sorundu. Cenaze hizmetleri, cemler, lokma dağıtmalar, dua vermeler çoğunlukla cemevlerinde görülmeye başlandı.
Ama Alevilik sadece Alevi kurumlarında yaşatılan Alevilik’ten ibaret değildi.
İstanbul ve büyükşehirlerde insanlar evlerdeki muhabbetlerini, sohbetlerini, cemlerini, dua verip – almalarını, lokma pay etmelerini devam ettirdirler. Ama yine de cemevleri Alevilerin toplanma merkezleri, kendilerini ifade etme araçları oldu.
Bu yönleriyle son kırk yıllık süreçte Alevi toplumunu anlamak biraz da cemevlerini anlamakla eşdeğer oldu. Buralarda sürülen cemler, verilen lokmalar, dualar, muhabbetler önemliydi. Yine de her şeye rağmen cemevleri Aleviliğin yaşandığı ve yaşatıldığı ana merkezlerdir.
Bir başka uzun yazının konusu olmak üzere zaman içinde toplumun bir kesimi hiç umursamasa da, cemevlerinin insanlar üzerindeki etkisi, sevgisi azaldı. Yönetimin zaafları dışında, buralar toplu olarak insanların geldikleri, dışa çok açık yapılar oldukları için insanları bir zamanlar kendilerini bulmak, inançlarını yaşamak, kimliklerini haykırmak için buralara gelirken, şimdilerde durum çok değişti. Zamanla Alevi ve onlar kadar olmasa da Sünni kökenden bazı insanların gündelik yaşam mekânlarına dönüşen cemevleri insanlara aynı özü verememeye başladı.
.....
Bir kısım Alevi cemevlerinin yozlaşmasına karşın, her şeyden elini ayağını çekerken, bir kısım inançlı, yolunu yaşatan Alevi – Bektaşi – Kızılbaş süreğini, erkânını sürmek isteyen canlarımız halen evlerde geleneksel inançlarını yerine getiriyorlar.
Dün büyük bir aşk ile yürüyen geleneksel bir muhabbete katıldım.
Çok sevip değer verdiğim, yolumuzun aydınlığında, evrenselliğinde, köklerini var edip, bugünü yakalayabilen çok ender dedelerimizden Hüseyin Elmas Dedemizle birlikte Okmeydanı’nda bir ev muhabbetine katıldık.
Kendisi Yalıncak Sultan – Ağuiçen Ocağı mensubu olan araştırmaları kadar yürüttüğü cemler, geleneksel sazı ve sözüyle bir gerçek kültür hazinesi olan Hüseyin Elmas dedemizin de köklerinin bulunduğu, Sivas Hafik Yalıncak Sultan Ocağı mensuplarının bu hanesi yer gök “Hakk – Muhammed Ali” aşkının, yol sevdasının yaşandığı gerçek bir ocağa dönüştü.
Aynı ocaktan dedelerin, ana sultanların, inançlı insanlarımızın hele hele de pırlanta gibi gençlerimiz dâhil oldukları bu Hızır Muhabbetinde yol önderlerimiz için gözyaşı dökülüp, aşk ile, Hızır sevdasıyla semahlar dönüldü.
Eski günler yâd edildi, yöredeki anılar canlandırıldı, eski Hızır anlatıları, orada Hızır aylarında yapılanlar konuşuldu.
Aynı ocaktan özüyle, sözüyle bir ana olarak hizmet yürüten Sevim Yalıncakoğlu da bu yolun içinde gelen bir can insan olarak hizmetteydi.
Dün de görüp, yaşadığım ve bir daha anladığım gibi, bin yıldır bu topraklarda var olan Kızılbaş Alevi – Bektaşi yol ve erkânı her türlü yozlaştırmaya, asimilasyon gayretine, kent ortamının kuşatmasına rağmen öz değerleriyle yaşayabiliyor.
Rahmetlik Hüseyin Feyzi Yalıncakoğlu (Yalıncak Tekkesi Postnişini) eşi Rahmetlik Elif Ana çocuklarının hanesine mihman olduk. Kendilerine çok teşekkür ediyoruz...
Bu aşkı, bu sevdayı yaşama olanağından dolayı çok sevgili dedem Hüseyin Elmas’a, Sevim Yalıncakoğlu’na, dualarıyla Ziya Erder Dede'ye, sazıyla Kenan Elmas'a, gelen canlara ve özellikle aynı aşk ve sevdayla muhabbette baştan sona kalan gençlerimize çok teşekkür ediyorum.
Yalıncak Sultan Tekkesi postu temsil Mahmut Yalıncakoğlu olup Yalıncak Tekkesi / Köyü'nde ikamet ediyormuş.
Hafik Yalıncak Köyü'nde uzun süre muhtarlık yapan Hasan Aksoy bilgiler aktardı.
Ayrıca iki çok değerli gencimiz tanımak da ayrı bir güzellikti, sazlarını coşkuyla ve aşkla çalan Özgün Güzel ve Delil Öncü’nün yolları açık olsun…
Hakk bizleri bu birlikten, bu beraberlikten, bu sevdadan ayırmasın.
Muhabbet ehline aşk ile…
Ayhan Aydın
15 Şubat 2025
Информация по комментариям в разработке