Скачать или смотреть "Alimenty, to dożywocie z przerwą"

Roman. Bezdomny. Spotkałem go w Krakowie, pod Dziełem Pomocy św. Ojca Pio, gdzie czekał na darmowy posiłek. Rozmawialiśmy niedaleko Plant. Spokojny, grzeczny, niepijący. Taki, którego łatwo przeoczyć, bo nie rzuca się w oczy. Kiedyś podjął kilka złych decyzji. Dziś żyje ich skutkami.

Ma na sobie dług alimentacyjny wynoszący 160 tysięcy złotych. Nie pracuje, więc nie spłaca. Dług rośnie, a państwo nie widzi problemu. Zdarza się, że policja zabiera go do Warszawy, skąd pochodzi. Tam składa kolejne zeznania. Od lat to samo: przejazd, zeznanie, powrót. I żadnych konkretów.

Był karany za niepłacenie alimentów, ale trafiał do zakładów półotwartych, gdzie mógł pracować. Dziś już nikt mu niczego nie oferuje. Nikt nie pyta, co dalej.

W innych krajach Europy - choćby we Francji czy Belgii - problem długów alimentacyjnych próbuje się rozwiązywać inaczej. Poprzez mediację, pomoc prawną, realne ustalenia spłaty. U nas - najpierw kara, potem bezsilność. I tylko dług zostaje.

Ten wywiad to nie opowieść o bohaterze. To przypomnienie, że system potrafi ludzi wciągać i żuć. A potem zostawić - bez pracy, bez domu, bez wyjścia.