«Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο – Να δεσμευτεί ρητά ο κ. Μητσοτάκης ότι η βάση της Σούδας και οι στρατιωτικές υποδομές της χώρας δεν θα χρησιμοποιηθούν για επιχειρήσεις στον πόλεμο του Ιράν»
Θα ξεκινήσω την ομιλία μου με μια απαραίτητη αναφορά στη σημερινή ιστορική δικαστική απόφαση, σε μια από τις σημαντικότερες δίκες της Μεταπολίτευσης.
Ένοχοι και οι 42. Τελεσίδικα πλέον.
Η Χρυσή Αυγή είναι μια εγκληματική οργάνωση, καταδικασμένη τελεσίδικα στη συνείδηση των πολιτών, αλλά και από την ελληνική δικαιοσύνη.
Η σημερινή δικαστική απόφαση είναι οξυγόνο για την ελληνική δημοκρατία και το κράτος δικαίου στη χώρα μας και η σκέψη μας σήμερα πηγαίνει και στα θύματα. Πηγαίνει στον Παύλο Φύσσα, πηγαίνει στον Σαχζάτ Λουκμάν, πηγαίνει σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρέθηκαν απέναντι στη ναζιστική βία της Χρυσής Αυγής.
Και χρωστάμε πολλά, συλλογικά ως ελληνική κοινωνία, στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν. Χρωστάμε πολλά στη Μάγδα Φύσσα, χρωστάμε πολλά στις οικογένειες των θυμάτων, στους δικηγόρους, στους μάρτυρες, στις οργανώσεις, σε όσους δεν φοβήθηκαν και κράτησαν ζωντανή αυτή τη μάχη μέσα και έξω από τα δικαστήρια.
Και μη μας το παρουσιάζει και αυτό ο κύριος Μητσοτάκης ως επιτυχία της Νέας Δημοκρατίας.
Έλεος πια! Έλεος!
Ήταν μια ολόκληρη κοινωνία η οποία αντιστάθηκε στο φασιστικό φαινόμενο και οδήγησε τελικά τη Χρυσή Αυγή εκεί που ανήκει, στη φυλακή.
Θα περίμενα από τον κύριο Μητσοτάκη να έρθει εδώ και να μας πει μία φράση. Μια φράση όφειλε να πει ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Ότι η ναυτική βάση της Σούδας και οι στρατιωτικές υποδομές της χώρας δεν θα χρησιμοποιηθούν για επιχειρήσεις εκτός ρητού νατοϊκού πλαισίου. Δεν θα χρησιμοποιηθούν.
Αυτό είναι το ουσιώδες για τη χώρα μας.
Όπως έκανε ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας, ο Πέδρο Σάντσεθ. Έθεσε όριο στις δεσμεύσεις της χώρας του. Απέκλεισε ρητά τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων στη Ρότα και στο Μορόν για επιχειρήσεις εκτός πλαισίου του ΟΗΕ.
Δυστυχώς, από τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν ακούσαμε αντίστοιχη δήλωση γιατί έχει επιλέξει τη γραμμή της συμμαχίας των προθύμων, τη λογική του δεδομένου άνευ όρων συμμάχου.
Του συμμάχου που δυσκολεύεται να καταδικάσει μια επίθεση που παραβιάζει τον χάρτη του ΟΗΕ. Του συμμάχου που αδυνατεί να υπερασπιστεί το διεθνές δίκαιο. Του συμμάχου που νομιμοποιεί μια παράνομη επίθεση σε μια κυρίαρχη χώρα, αλλά και μια επίθεση που παραβιάζει κάθε ηθικό και κάθε πολιτικό κανόνα.
Γιατί η επίθεση αυτή έγινε την ώρα που διεξάγονταν διαπραγματεύσεις.
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κλιμακώνεται και κλιμακώνεται πολύ-πολύ επικίνδυνα και απαιτείται από όλους μας αυτές τις ώρες υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Και πρωτίστως από την κυβέρνηση που έχει την ευθύνη της εκτελεστικής εξουσίας.
Βλέπουμε αυτές τις μέρες Υπουργούς της κυβέρνησης να περιφέρονται στα κανάλια και να αντιμετωπίζουν τον πόλεμο σαν να είναι κάποιο video game. Να επιχαίρουν, να ενθουσιάζονται με την καταστροφή, σαν να μην καταλαβαίνουν σε πόσο επικίνδυνα νερά έχουμε μπει.
Και άκουσα πριν από λίγο στη δευτερολογία του τον Πρωθυπουργό, τον κύριο Μητσοτάκη, ουσιαστικά να εκφράζει την αγωνία του για την κριτική που ενδεχομένως να δεχθεί από τα δεξιά του κόμματός του. Αυτό τον νοιάζει τον κύριο Μητσοτάκη. Ένας διαγκωνισμός δηλαδή σε μια εύκολη, πατριδοκάπηλη πλειοδοσία.
Είναι όμως και πραγματικά απαράδεκτο σε αυτές τις συνθήκες ο Πρωθυπουργός να έρχεται στη Βουλή για να μιλήσει σε ένα νομοσχέδιο και, παρεμπιπτόντως, αφιερώνοντας λιγότερο από το μισό της ομιλίας του, να μας κάνει τη χάρη να μιλήσει και για τον πόλεμο. Είναι πραγματικά απαράδεκτο.
Ζητήσαμε να γίνει, το ζήτησα εγώ προχθές, να γίνει προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή και να έρθει ο κύριος Μητσοτάκης να ενημερώσει πλήρως την Ελληνική Βουλή, την Εθνική Αντιπροσωπεία για το τι ακριβώς συμβαίνει.
Και τι κάνει ο κύριος Μητσοτάκης; Έρχεται εδώ και, στο περιθώριο της ομιλίας του για ένα νομοσχέδιο, μας λέει και την άποψή του για τον πόλεμο. Αν είναι δυνατόν, πραγματικά.
Έχει ειπωθεί πλέον σε κάθε τόνο από τις ηγεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ ότι το Διεθνές Δίκαιο είναι διακοσμητικό, ότι τα πάντα είναι θέμα ισχύος. Και τώρα αυτό επικυρώνεται στην πράξη.
Και ποια είναι η στάση της κυβέρνησης της Ελλάδας;
Συνοψίζω στα εξής για τον κύριο Πρωθυπουργό.
1. Προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για πλήρη ενημέρωση της Εθνικής Αντιπροσωπείας και όχι παρεμπιπτόντως σε ένα νομοσχέδιο, όποτε ευκαιρήσει.
2. Σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για περαιτέρω ενημέρωση για τα ζητήματα τα οποία δεν μπορούν να συζητηθούν στην Ολομέλεια.
3. Ρητή δέσμευση ότι η βάση της Σούδας και οι στρατιωτικές υποδομές της χώρας δεν θα χρησιμοποιηθούν για επιχειρήσεις στον πόλεμο στο Ιράν. Δεν θα χρησιμοποιηθούν.
Δεν θα γίνει η χώρα μας ορμητήριο πολεμικών επιχειρήσεων. Δεν θα γίνει η χώρα μας ορμητήριο δολοφονικών αποστολών.
Η ομιλία μου στην Βουλή στο σ/ν για την επιστολική ψήφο αποδήμων και για τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή
Информация по комментариям в разработке