Скачать или смотреть Tula 👏🏻 "KAY SELYA" (mula sa Florante at Laura) ni Francisco Balagtas

"Nasaan si Selyang ligaya ng dibdib, ang suyuan nami’y bakit di lumawig? Nahan ang panahong isa niyang titig ang siyang buhay ko, kaluluwa’t langit." – Tula ni Francisco Balagtas. Binigkas ni Bert Cabual, batikang makata, mambabalagtas, manunulat, brodkaster at guro buhat sa Batangas. Kasalukuyan siyang naninirahan sa London.

KAY SELYA
ni Francisco Balagtas

Kung pagsaulan kong basahin sa isip,
ang nangakaraang araw ng pag-ibig;
may mahahagilap kayang natititik,
liban na kay Selyang namugad sa dibdib.

Yaong Selyang laging pinangangniban,
baka makalimot sa pag-iibigan;
ang ikinalubog n’yaring kapalaran
ay lubhang malalim na karalitaan.

Makaligtaan ko kayang di hanapin,
nagdaang panahon ng suyuan namin;
kaniyang pagsintang ginugol sa akin,
ang pinuhunan ko’y pagod at hilahil.

Lumipas ang araw na lubhang matamis,
at walang natira kundi ang pag-ibig;
tapat na pagsuyong lalagi sa dibdib,
hanggang sa libingang bangkay ko’y maidlip.

Ngayong namamanglaw sa pangungulila,
ang ginagawa kong pag-aliw sa dusa;
nagdaang panaho’y inaalaala
sa iyong larawang ninitang ginhawa.

Sa larawang guhit ng sa sintang pinsel,
kusang inilimbag sa puso’t panimdim;
nag-iisang sanlang naiwan sa akin
ay di mananakaw magpahanggang libing.

Ang kaluluwa ko’y kusang dumadalaw
sa lansanga’t nayong iyong niyapakan;
sa ilog Beata’t Hilom na mababaw,
yaring aking puso’y laging lumiligaw.

Di mamakailang mupo sa panimdim
sa puno ng manggang naraanan natin;
sa nagbiting bungang ibig mong pitasin,
ang ulilang sinta’y aking inaaliw.

Ang katauhan ko’y kusang nagtatalik
sa bunting-hininga nang ikaw’y may sakit;
himutok ko noo’y inaaring langit,
paraiso naman ang may tulong silid.

Nililigawan ko ang iyong larawan
sa Makating ilog na kinalalagyan;
binabakas ko rin sa masayang do’ngan,
yapak ng paa mo sa batong tuntungan.

Nagbabalik mandi’t parang hinahanap,
dito ang panahong masayang lumipas;
na kung maliligo’y sa tubig aagap,
nang hindi abutin ng tabsing sa dagat.

Parang naririnig ang lagi mong wika,
“tatlong araw na di nagtatanaw tama;”
at sinasagot ko ng sabing may tuwa,
“sa isang katao’y marami ang handa!”

Ano pa nga’t walang di nasisiyasat
ang pag-iisip ko sa tuwang lumipas;
sa kagugunita, luha’y lalagaslas,
sabay ang taghoy kong “O, nasawing palad!”

Nasaan si Selyang ligaya ng dibdib,
ang suyuan nami’y bakit di lumawig?
Nahan ang panahong isa niyang titig
ang siyang buhay ko, kaluluwa’t langit.

Bakit baga noong kami’y maghiwalay
ay di pa nakitil yaring abang buhay;
kung gunitain ko’y aking kamatayan,
sa puso ko Selya’y di ka mapaparam!


#spokenword #poetry #tagalog #love