Скачать или смотреть Destana Cegerxwîn - (Ez û Gundê Hesarê)

BEŞA 1: KELHA SOR Û BIHIŞT
Hesarê gundê me ye,
Deştek ne pir fireye
Hawîr deştawê çiya,
Li jor darên devî ya

Herdû alî rez û dar,
Heta dighê ber zinar
Çend çiyayên xwedî nav,
Ko me li wan dikir rav

Şêx Sultan û şêx Sehor,
Çim û Hopê hawîrdor
Deşta wê tev kanî ne,
Xo ew jêre danî ne

Hatina wê gelek pir,
Rokê nebûn dê’xilkir
Tirî, êmîş navdarin,
Heta berf tê li darin

Doşaba wê pir biha,
Girantir bûye niha
Ceh û genim gelek tên,
Nîsk û şolik belek tên

Pez û sewal gelek bûn,
Li nav çiyan bi lek bûn
Qesra axê li jore,
Hinqî kevne reng sor e

Qesra sora pir bilind,
Bûye keleh ji bo gund
Abora gund zêde ye,
Dewletek serbixwe ye

Pembû, gelek diçandin,
Bi çinîn û kişandin
Qitî, ecûr û şebeş,
Lê petîxên me pir xweş

Hirmî, Bihok û hejîr,
Li ser daran dibûn pîr
Nifşên tirî hezarin,
Belkî jî bê jimarin

Rêçel û gûz û benî,
Gelek xweş bûn, ezbenî
Tiştek tenê neçê bû...
Zordestî ya axê bû!

Kurtêlxwerên wî dijwar,
Ji ber zora wan hewar
Bêş û bela giran bûn,
Ji ber wan em xezan bûn

Ji ber zora sengela,
Derewên şêx û mela
Pişta me bû xwar û xûz,
Bi âxîn û kûze-kûz

Eşîr dibûn dubendî,
Çi âxâ û çi gundî
Şer û şewat û talan...
Malik li me bû wêran!

BEŞA 2: KAR Û SIRGUNC
Dijmin diket nav welêt,
Xwîna me tevan dimêt
Dar û qamçî û lêdan,
Yan pere û yan zindan

Tev nezan û nexwendî,
Yek jî nebû efendî
Jin û mêr tev diçûn kar,
Karê tevan pir dijwar

Palevan û gêrevan,
Tevan pembû avdidin
Şivên rezan didinhev,
Herdû alî weke hev

Kebanîya xweşmirês,
Dolabrês û teşîrês
Kevanjen û tevinker,
Destevala diçû şer

Derb û ber û av û nan,
Dibir ji bo ê şervan
Hem nanpêj û riştebir,
Karê malê tev dikir

Lê dar bi destê mêr bû...
Li ser jinê çi şêr bû!
Li vî gundî mezin bûm,
Ez biçûkî wek cin bûm

Sêzde salî derketim,
Bi ber bayê xwe ketim
Ji ber âxê û Gerebêt,
Ev gund nema bi kêr têt

Bavê min bû wilo got:
Em derketin cot bi cot
Dil tijî bû ji derda,
Ko me gundê xwe berda

Çûn cem Osmanê Temo,
Paşê çûn Bêdermemo
Biner çib serê me hat,
Sibeh zû nû, Rojhilat

Hate ser me Gerebêt,
Ji dev diçin ar û pêt
Bi Candirme, zirte-zirt,
Bi ser me de sibê girt

BEŞA 3: BIRÇÎ Û ŞER
Lê xelkê gund wek mêra,
Em veşartin wek şêra
Ew serkarê dîn û bar,
Çi anî serê mûxtar

Ji bo me pir li wî dan,
Lê em nedan destê wan
Candirme ko siwar bûn,
Hê ji nû em şiyar bûn

Vegeriyan , hatin gund,
Lê dixwênin bûn û kund
Birçîbûn û giranî,
Heçî nedî, nizanî

Nêxweşî û birçîbûn,
Derketin û bêcîbûn
Giranî yek pir dijwar,
Xelkê goştê keran xwar

Şerê giran kete jor,
Dijmin welat girt bi zor
Du milyon kurdên bêçar,
Bi ser me de hatin xwar

Birçîbûn û nexweşîn,
Di nav me de dimeşîn
Bi vê êşê mirin pir,
Mêrê xuşka mijî mir

Bavê min çû Amûdê,
Tenê mane, ez û dê
Birayê min çûbû şer,
Li hinda Balîkeser

Lê raborîn meh û sal,
Şevek revî hate mal
Tev rizî û perîşan,
Dey li me kir: kanî nan?

Ew kesê ko direvî,
Nema karî derkevî
Ew jî me şand Amûdê,
Dîsa mane ez û dê

Zivistan çû, hat bihar,
Ez û wê jî hatin xwar
Lê çawa borî sibat,
Hala mezin li pey hat

Bavê min jî bi wê çû...
Nexweş ket û ranebû...
Em diçûne ser xetê,
Dibûn palên dewletê

Tirên, dibirne Mûsil,
Dixwbitîn em ji dil
Paşê ji Amûdê çûn,
Bêdermemo me kir şûn

BEŞA 4: HIŞYAR Û CEGERXWÎN
Bûne pêwanên reza,
Ji nû ketin nav diza
Diya mina kevnejin,
Tevinker û kevanjen

Dilovan û bîrewer,
Ev jîn pêre neçû ser
Diya ji min hezdikir...
Nexweş ket û li wê mir...
Çawa tê ber çavê min...
Agir tê hinavê min...

Mele Xelîl jin anî,
Li min bû bargiranî
Di wê çaxê, wê mehê,
Vegerîyam cem xwehê

Nazdar û efendî bûm,
Yanî quranxwendî bûm
Lê wê ez kirim şivan,
Tenê ji bo kinc û nan

Heta salên min bûn bîst,
Hiş û mijî ji nû lîst;
Çiman ez dibim şivan?
Çima nabim xwendevan?

Ji nû çûme xwendinê,
Min çav berdan vê dine!
Melayê Hazda banî,
Bîst û heşta jin anî

Lê min hespê xwe bezand,
Ta şihada xwe sitand
Hingî derbas dibû jîn,
Serpêhatî me pir dîn

Şer û şewat û kuştin,
Dil û ciger dimiştin
Ji sala bîst û çara,
Ketim rêza hişyara

Ji bo jîn û felatê,
Ketim nav kêferatê
Ji çîroka Mem û Zîn...

Navê xwe kir Cigerxwîn!
Navê xwe kir Cigerxwîn!