Скачать или смотреть நிர்வாணாஷ்டகம் NIRVANASATHAKAM

     டிசம்பர் 29.          திங்கள் 

         

           நிர்வாணாஷ்டகம் 


பிரபஞ்சம், சீவர்கள் எல்லாம் ஒன்றே; அதுவே பிரம்மம் என்பது  அத்வைத சித்தாந்தத்தின் நிறுவனர் ஆதி சங்கரர் கருத்து. பகவான் ரமண மகரிஷி அகந்தை உணர்வற்ற  ஆத்மா பிரம்மம். ஆத்மாவும் பிரம்மனும் வேறல்ல என்பது பகவான் கருத்து.

—----------------------------------------------

        NIRVANASATHAKAM


The UNIVERSE and the LIVING BEINGS are ONE.; THAT ONE is BRAHMAM and this is ADVAITHIC PHILOSOPHY established by 

AADHI SANKARAR. BAGHAVAN RAMANA MAGHARISHI teaches that ATMA without the ‘EGO I’  is BRAHMAM. ATMA and BRAHMAM are not different, is the view of  BAGHAVAN.

—----------------------------------------------

ஆதிசங்கரர் கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டில் கேரளாவில் பிறந்த ஒரு மகான், தத்துவ ஞானி. அத்வைத வேதாந்தத்தின் நிறுவனர். அவர் கேரளாவில் உள்ள காலடி கிராமத்தில் ஆரியாம்பாள் சிவகுரு என்ற சிவ தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்தார.


ஆதிசங்கரர் ஷண்மத வழிபாடுகளையும், சைவ, வைஷ்ணவ வழிபாடுகளையும் ஒருங்கிணைத்து சமய ஒற்றுமைக்கு வழிகாட்டிய மகான். 


பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் பிரம்மம்;  பிரம்மம் ஒன்று என்ற அத்வைத வேதாந்த கொள்கையை நிலைநாட்டினார். பிறப்பின் அடிப்படையில் பேதம் இல்லை என போதித்தார். 


ஆதிசங்கரர் பிரம்ம சூத்திரம், பத்து  உபநிடதங்கள் போன்றவற்றிற்கு விளக்க உரை எழுதியுள்ளார். பாரத தேசத்தின் எல்லா திசைகளிலும் பயணம் செய்து, தெற்கில் சாரதா பீடம் சிருங்கேரி;  மேற்கில் துவாரகா பீடம் துவாரகை:  வடக்கில் ஜோஷி மடம்;  மற்றும் கிழக்கில் கோவர்த்தன பீடம், புரி என நான்கு அத்வைத பீடங்கள் நிறுவி தன் சீடர்களை மடாதிபதிகளாக நியமித்தார். தம் எட்டாம் அகவையில் துறவற மேற்கொண்ட ஆதிசங்கரர்,  32 ஆம் அகவையில் கேதார்நாத்தில் சமாதி அடைந்தார். இந்து மதத்தின் மாபெரும் சிற்பியென போற்றப்படுபவர் ஆதிசங்கரர்.


ஆதிசங்கரர் அருளிய நிர்வாணாஷ்டகம் என்பது ஞானசாரமாக போற்றப்படுகிறது. ஆறு ஸ்லோகங்களை கொண்ட ஞான நூல். 


1 மனோபுத்தி அகங்கார சித்தானி நாஹம் 

ந ச ஸ்ரோத்ரஜிஹ்வே ந ச க்ராணநேத்ரே!

ந ச வ்யோமபூமிர் ந தேஜோ ந வாயு

சிதானந்த ரூபம்: சிவோஹம்! சிவோஹம்!!


மனம்,புத்தி,தன்னுணர்வு எண்ணம் நானல்ல

கேள்வி, சுவை, முகர்வு, பார்வை நானல்ல

விண்ணோ, புவியோ, தீயோ, வளியோ நானல்ல

அறிவானந்த வடிவாம்: 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!!


2. ந ச ப்ராணசங்ஞோ ந வை பஞ்ச வாயு

ந வா ஸ்ப்ததாதுர் ந வா பஞ்ச கோச:!

ந வாக்பாணிபாதம் ந சோபஸ்தபாயு 

சிதானந்த ரூபம்: சிவோஹம்! சிவோஹம்!!


மூச்சுக்காற்று மல்ல, ஐந்து வாயு மல்ல 

மூலம் ஏழு மல்ல 

ஐந்து கோஸங்களும் அல்ல 

பேச்சு உறுப்பல்ல; பல், கை, கால், பிறப்பு உறுப்புமல்ல 

அறிவானந்த வடிவாம் 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!! 


3. ந மே த்வேஷராகோ ந மே லோபமோஹௌ

மதோ நைவ மே நைவ மாத்சர்யபாவ:!

ந தர்மோ ந சார்த்தோ ந காமோ ந மோக்ஷோ

சிதானந்த ரூப: சிவோஹம்! சிவோஹம்!!


விறுப்பு வெறுப்பும் இல்லை 

பொறாமை மோகம் இல்லை 

புகழ் பெருமையில்லை 

பகை உணர்வும் இல்லை 

அறம் இல்லை;  பொருள் இல்லை 

காமம் இல்லை; மோட்சம் இல்லை 

அறிவானந்த வடிவாம் 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!! 


4. ந புண்ணியம் ந பாபம் ந ஸௌக்கியம் ந துக்கம் 

ந மந்த்ர ந தீர்த்த ந வேதா ந யக்ஞம் 

அஹம் போஜனம் நைவ 

போஜ்யம் ந போக்தா

சிதானந்த ரூப: சிவோஹம்! சிவோஹம்!!


புண்ணியம் இல்லை பாவம் இல்லை 

இன்பமில்லை துன்பமில்லை 

மந்திரம் இல்லை தீர்த்தம் இல்லை 

வேதமில்லை வேள்வியும்  இல்லை 

உண்பதில்லை உணவு இல்லை 

உண்பவனும் நானில்லை 

அறிவானந்த வடிவாம் 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!! 


5. ந ம்ருத்யுர் த சங்கோ ந மே ஜாதிபேத 

பிதா நைவ மே நைவ மாதா ந ஜன்ம!

ந பந்துர் ந மித்ர குரு நைவ சிஷ்ய 

சிதானந்த ரூப: 

சிவோஹம்! சிவோஹம்!!


சாவுமில்லை ஐயமில்லை 

எனக்கு ஜாதி பேதம் இல்லை 

தந்தையில்லை தாயும் இல்லை 

உறவும் இல்லை நட்பும் இல்லை 

குருவும் இல்லை சீடனும் இல்லை 

அறிவானந்த வடிவாம் 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!! 


6. அஹம் நிர்விகல்போ 

    நிர்விகார ரூபோ 

    விபுத்வாச்ச ஸர்வத்ர 

    ஸர்வேந்திரியாணம் 

    ந சா S ஸங்கதம் நைவ 

    முக்திர் மேய

    சிதானந்த ரூபம்: 

    சிவோஹம்!

    சிவோஹம்!!


உருவம் ஏதும் இல்லை 

எங்கும் பரந்துள்ள நான் 

எதிலும் ஒட்டுவதில்லை 

விடுதலை என்பதில்லை 

விழைந்து அறிவதும் இல்லை 

அறிவானந்த வடிவாம் 

சிவமே நான்! சிவமே நான்!!.


பகவான் ரமண மகரிஷி உடல்,பொறி முதலான அனைத்தும் அழியக்கூகூடிய அஸத் வஸ்துக்கள் என்றும். அகந்தை உணர்வு அற்ற உறகத்திலும் மறையாமல் நீங்காமல் உள்ள நான் எனும் ஆன்மா ஒன்றே சத் வஸ்து என்று உபதேசிக்கிறார். அதுவே அகண்ட சிதானந்த சொரூபம் என உபதேச வுந்தியார் பாடலில் கூறுகிறார்.


தனாதியல் யாதெனத் தான்றெரி கிற்பின் 

னனாதி யனந்தசத் துந்தீபற

வகண்ட சிதானந்த முந்தீபற


தன்னுடைய அடிப்படை இயல்பு யாது என்று தன்னுள்ளே விசாரித்தால், தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத ‘சத்சித்’ என்ற சொரூபம் விளங்கும். அதை மேலும் ஆராய்ந்தால் அது அகண்ட ஆனந்த சாகரமாக விரிவதை கண்டு‌ அந்த சச்சிதானந்த சொரூபத்தை தரிசிக்கலாம்.


சீரை யழித்து நிர்வாணமாச் செய்தருட் 

சீரை யளித்தரு னருணாசலா

        “ஓம் தத் சத்”

—-------------------------------------------