Τίτλος πρωτότυπου: E. Nesbit "The Ebony Frame" (1902)
• Ίντιθ Νέσμπιτ - E. Nesbit (1858-1924) - Ηχ...
Η Edith Nesbit (1858–1924) υπήρξε Αγγλίδα συγγραφέας και ποιήτρια, ενεργή στη λογοτεχνική και πολιτική ζωή της ύστερης βικτωριανής και εδουαρδιανής περιόδου. Συνιδρύτρια της Fabian Society, κινήθηκε σε κύκλους διανοουμένων και καλλιτεχνών, γεγονός που επηρέασε έντονα τη θεματολογία της. Αν και απέκτησε φήμη με έργα παιδικής λογοτεχνίας, έγραψε επίσης πολυάριθμα διηγήματα τρόμου και φανταστικού.
Όπως πολλοί από τους συγχρόνους της, η Nesbit ήταν γοητευμένη από την έννοια της μετενσάρκωσης. Για να αναφέρουμε μόνο μερικούς: E. F. Benson, Arthur Conan Doyle, Algernon Blackwood (ο οποίος πίστευε ότι ήταν μετενσαρκωμένος), Ambrose Bierce, H. P. Lovecraft, και ειδικά Robert W. Chambers και Oliver Onions (και οι δύο των οποίων τα μυθιστορήματα είναι γεμάτα με αιώνιες ψυχές που περιφέρονται ανυποψίαστες σε σύγχρονα σώματα) έγραψαν ιστορίες με μεσοαστούς εργάτες που σταδιακά συνειδητοποιούσαν ότι σε προηγούμενες ζωές τους ήταν ιέρειες, πειρατές, σκλάβες ή μάγοι.
Η εποχή του Fin de Siècle – γνωστή και ως Belle Epoque ή Gay Nineties – χαρακτηριζόταν από αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούσαν «ασθένεια του αιώνα», δηλαδή την πλήξη, τον πεσιμισμό και τη δυσαρέσκεια. Οι διανοούμενοι μελαγχολούσαν για τις δόξες των πολιτισμών του παρελθόντος, φαντασιώνονταν τον εαυτό τους οπουδήποτε εκτός από την τεχνητή, επιτηδευμένη ατμόσφαιρα της συμβατικής, προπολεμικής Ευρώπης.
Ειρωνικά, η ικανότητα να απολαμβάνουν τον ελεύθερο χρόνο – να κάνουν διακοπές, να ασχολούνται με αθλήματα και να περνούν χρόνο μακριά από τη δουλειά – ήταν αυτό που φαινόταν να προσελκύει τους ανθρώπους σε φανταστικές προηγούμενες ζωές ως εταίρες και ιππότες, οι οποίοι αναμφίβολα υπέφεραν πολύ περισσότερο από τις δυσκολίες τους από ό,τι οι διανοούμενοι από την πλήξη τους. Όπως το θέτει ένα ντοκιμαντέρ: «Για τους περισσότερους ανθρώπους, τους απλούς ανθρώπους, τα πράγματα βελτιώνονταν. Τώρα υπήρχε χρόνος για αθλητισμό, εκδρομές στην εξοχή· ακόμη και ένας εργάτης μπορούσε να αγοράσει το δικό του ποδήλατο. Αλλά για άλλους, τους καλλιτέχνες, τους πλούσιους, τα πράγματα δεν ήταν τόσο καλά. Ο όχλος ήταν παντού, τα πρότυπα ήταν χαμηλότερα, η καταστροφή ήταν προ των πυλών».
Αν και η προοδευτική Nesbit δεν ήταν μέλος αυτής της τάξης σνομπ που καλλιεργούσαν πεσιμισμό στη σκέψη ότι οι έμποροι είχαν χρόνο για διακοπές, σίγουρα έγραψε για δυσαρεστημένους, αποσπασμένους ανθρώπους που λαχταρούσαν οτιδήποτε άλλο εκτός από την κοινωνία στην οποία ανήκαν. Συχνά είναι σκανδαλώδεις, μοιχοί, κουρασμένοι και κυνικοί.
Στο τέλος αυτής της αφήγησης, ο μοναχικός πρωταγωνιστής μας συλλογίζεται ότι δεν έχει σημασία που παντρεύτηκε την απλή Μίλντρεντ, που πάχυνε και έγινε επιτυχημένος, γιατί η ζωή του είναι ένα απλό όνειρο. Δεν τον νοιάζει καθόλου η πραγματικότητα, γιατί μόνο στις ονειροπολήσεις και τις φαντασιώσεις του μπορεί να βρει ένα κομμάτι γνήσιου συναισθήματος. Αν υπάρχει κάποιος τρόμος που κρύβεται σε αυτό το κατά τα άλλα μυστικιστικό παραμύθι, ο αναγνώστης μπορεί να τον βρει εκεί.
Πηγή ανάλυσης:
https://www.oldstyletales.com/single-...
Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ:
https://www.gutenberg.org/ebooks/40321
Μετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος Καλογιάννης
Η ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με όρους Creative Commons BY-NC (αναφορά σε δημιουργούς - μη εμπορική χρήση).
Информация по комментариям в разработке