Скачать или смотреть "Bakas Ng Ala-ala"

Verse 1
Hindi ako takot mamatay,
Hindi doon nanginginig ang dibdib ko.
Ang kinatatakutan ko’y ang katahimikan
Pagkatapos ng lahat ng ito.
Kapag ang pangalan ko’y di na tinatawag,
At ang tawa ko’y di na maalala,
Parang kandilang unti-unting nauupos
Sa gabing walang nagbabantay.
Pre-Chorus
Habang patuloy na umiikot ang mundo,
Hindi nito napapansin ang pagkawala ko.
Dahan-dahan, parang bakas sa buhangin,
Binubura ng alon ng panahon.
Chorus
Hindi ako takot sa kamatayan,
Hindi sa huling paghinga.
Ang takot ko’y ang araw na
Wala nang makaalala na ako’y minsan nandito.
Kapag ang mundo’y nagpatuloy
Na parang wala akong naiwan,
Iyan ang pinakakinatatakutan ko—
Ang mabura sa alaala ng kahapon.
Verse 2
The days move forward, walang hinto,
Hindi man lang lumilingon sa likod.
At napapaisip ako kung gaano kadali
Maiwan—hindi sa katawan, kundi sa gunita.
May mga salitang di ko nasabi,
Mga yakap na di ko naibigay,
Kung bukas wala na ‘ko rito,
May patunay bang ako’y nabuhay?
Pre-Chorus 2
Sa bawat hakbang ng oras,
May bahagi sa aking nawawala.
Parang litrato na kumukupas,
Sa lumang kahong may alikabok.
Chorus
Hindi ako takot sa kamatayan,
Hindi sa dilim ng huli.
Ang takot ko’y ang sandaling
Wala nang banggit sa aking ngiti.
Kapag ang mundo’y nagpatuloy
Na parang wala akong saysay,
Iyan ang pinakakinatatakutan ko—
Ang limutin na ako’y minsan nabuhay.
Bridge
Kung sakaling ako’y mawala,
Sana may isang awit, isang kwento,
Isang alaala na magsasabing
May isang pusong minsang tumibok dito.
Hindi man ako perpekto,
Hindi man ako bayani,
Pero minahal ko, nasaktan,
At umasa tulad ninyo.
Final Chorus
Hindi ako takot sa kamatayan,
Takot akong hindi maalala.
Na sa gitna ng mundong maingay,
Ako’y tuluyang mawala.
Kung ito man ang huling gabi,
At bukas ay wala na ‘ko rito,
Huwag n’yo sanang kalimutan
Na ako’y minsang nabuhay…
Na ako’y minsang naging totoo.
Outro
Hindi ang kamatayan ang wakas…
Kundi ang paglimot.