Скачать или смотреть ประวัติหลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร วัดโฆสิตาราม จังหวัดชัยนาท

ประวัติหลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร วัดโฆสิตาราม จังหวัดชัยนาท
พระเถราจารย์ผู้ทรงอภิญญาจิตแก่กล้า
กลางทุ่งนาที่ราบเรียบของจังหวัดชัยนาท เมื่อกว่าแปดสิบปีก่อน เด็กชายคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นในครอบครัวชาวนาเรียบง่าย ชื่อว่า “กวย ปั้นสน” ผู้ซึ่งในภายหลังจะกลายเป็นพระเถระผู้เป็นที่เคารพบูชาแห่งแผ่นดิน — “หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร” แห่งวัดโฆสิตาราม
หลวงพ่อกวย-เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ปีมะเส็ง ณ บ้านแค หมู่ 9 ตำบลบางขุด อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท บิดาชื่อ นายตุ้ย ปั้นสน เดิมเป็นชาววิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ส่วนมารดาชื่อ นางต่วน เดชมา เป็นชาวบ้านแค ทั้งคู่มีบุตรธิดารวมกันห้าคน โดยหลวงพ่อกวย-เป็นบุตรคนสุดท้อง
ตั้งแต่วัยเยาว์ เด็กชาย-กวย-เป็นคนเงียบ เรียบร้อย และใฝ่รู้เป็นพิเศษ บิดามารดาเห็นความสนใจในการศึกษา จึงนำไปฝากให้เรียนหนังสือกับ หลวงปู่ขวด วัดบ้านแค พระผู้ใหญ่ที่ชาวบ้านให้ความเคารพอย่างสูง เพราะสมัยนั้นหมู่บ้านยังห่างไกลความเจริญ โรงเรียนยังไม่มี หลวงปู่ขวดจึงเป็นทั้งครูและพระอาจารย์ให้แก่เด็กชาย-กวย-
หลวงปู่ขวดสอนอักษรไทย ขอม และธรรมบทต่าง ๆ เด็กชาย-กวย-เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ท่องจำพระสูตรได้ตั้งแต่อายุเพียงหกถึงเจ็ดขวบเท่านั้น ความจำแม่นยำและความสนใจใฝ่ธรรมนี้ทำให้หลวงปู่ขวดเอ็นดูและตั้งใจสอนจนหมดกำลัง เพราะเห็นแววว่าศิษย์ผู้นี้จะเป็น “ผู้ใหญ่ในพระศาสนา” ในภายภาคหน้า
เมื่อหลวงปู่ขวดมรณภาพ เด็กชาย-กวย-ก็ยังคงใฝ่เรียนไม่หยุด บิดามารดาจึงส่งให้ไปศึกษาต่อกับ อาจารย์ดำ วัดหัวเด่น เพื่อเรียนอักษรขอมให้ชำนาญขึ้น หลังจากนั้นก็ได้ไปเรียนต่อที่ วัด”พร้าว” และ โรงเรียนวัดโพธิ์งาม ในตำบลดอนกำ แต่เนื่องจากได้เรียนมาก่อนจากพระอาจารย์หลายรูป จึงมีความรู้เหนือกว่าเด็กทั่วไป ทำให้ในที่สุดเขาตัดสินใจเลิกเรียนทางโลก หันมาช่วยบิดามารดาทำไร่ไถนา
แต่แม้กายจะอยู่กลางท้องนา ใจของนาย-กวย-กลับอยู่ที่วัด เขามักระลึกถึงหลวงปู่ขวดอยู่เสมอรู้สึกว่าชีวิตทางโลกนั้นไม่มีแก่นสาร จิตใจเริ่มโน้มเอียงสู่ทางธรรมตั้งแต่วัยหนุ่ม
แสงแห่งธรรมเริ่มส่องทาง
ในช่วงวัยรุ่น นาย--กวย--เคยมี”หญิง”คนรักคนหนึ่ง เรื่องเล่าที่ท่านเล่าไว้ภายหลังแสดงให้เห็นถึงความละเอียดในจิตใจ วันหนึ่งเขาตั้งใจจะไปหาคนรักในคืนเดือนหงาย แต่เมื่อเห็นแสงจันทร์สว่างนัก กลัวว่าพ่อตาแม่ยายจะเห็นเข้า จึงรอจนจันทร์ลับฟ้า แล้วค่อยปีนหน้าต่างเข้าไปหา แต่สิ่งที่เห็นคือ”หญิง”คนรักนอนหลับสนิท ผมเผ้ายุ่งเหยิง น้ำลายไหล ผ้า-”ผ่อน”หลุดลุ่ยคล้ายคนตาย ภาพนั้นทำให้เขาตระหนักถึงความไม่เที่ยงของสังขาร — ความงามที่วันหนึ่งก็โรยรา ความยึดมั่นที่วันหนึ่งต้องสลาย จากคืนนั้น นาย--กวย--จึงละความกำหนัดในทางโลก และไม่”ข้อง”เกี่ยวกับความรักอีกเลย
เรื่องนี้คล้ายกับเรื่องของพระ-ยะ-สะในพุทธกาล เป็นนิมิตแห่ง “การตื่นรู้ทางธรรม” ก่อนการบวชโดยแท้
ก้าวแรกในเพศสมณะ
เมื่ออายุครบยี่สิบปี บิดามารดาจัดการให้อุปสมบทตามประเพณี แต่ท่านกลับขอว่าอย่าจัดงานใหญ่ ไม่ต้องมีการแห่แหน เพราะถือว่า “ผู้บวชต้องมุ่งธรรม มิใช่มุ่งการเฉลิมฉลอง” ท่านกล่าวว่า “พระเทศน์ต้องรู้เวลา ผู้ศรัทธาต้องรู้กำลัง”
พิธีอุปสมบทจัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 เวลา 15.17 น. ณ วัดโบสถ์ ตำบลโพธิ์งาม อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท โดยมีพระชัยนาทมุนีเป็นพระอุปัชฌาย์ พระปาเป็นกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์-”หริ่ง”-เป็นอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า “ชุตินฺธโร” แปลว่า “ผู้ส่องแสงแห่งปัญญาในโลกที่เต็มไปด้วยกิเลส”
หลังบวชแล้ว ท่านกลับมาจำพรรษาที่วัดบ้านแค ฝึกเทศน์เวสสันดรชาดก โดยเฉพาะ “กัณฑ์กุมาร” และ “ทานกัณฑ์” ซึ่งท่านเทศน์ได้ซาบซึ้งกินใจยิ่งนัก เรื่อง”หญิง”หม้ายชายหม้ายที่ท่านนำมาเปรียบกับธรรมะ ทำให้คนฟังน้ำตาไหลทั้งศาลา เพราะท่านใช้ถ้อยคำเรียบง่ายแต่แทงใจ ความสามารถนี้ทำให้ชื่อเสียงของ “พระ-กวย- ชุตินฺธโร” แพร่ไกลไปทั่วสรรคบุรี