Скачать или смотреть Kraina Słów - Mur

„Mur” to piosenka o miłości, która zaczyna pękać — nie nagle, lecz powoli, słowo po słowie, gest po geście.
To opowieść o dwojgu ludzi, którzy kiedyś byli sobie najbliżsi, a dziś stoją po dwóch stronach niewidzialnej ściany, zbudowanej z żalu, milczenia i niepewności.
Jesień tańczy za oknem, świat toczy się dalej, inni splatają dłonie… a oni próbują zrozumieć, kiedy właściwie przestali się słyszeć.

To utwór o bólu, który nie krzyczy, tylko szepcze — i o pytaniu, które potrafi złamać serce: czy jeszcze nas coś łączy?

------------------------------------------------------
Niniejszy utwór powstał przy wsparciu sztucznej inteligencji, która opracowała muzykę i wykonała wokal do słów mojego autorstwa. Zastosowana w materiale grafika również została wygenerowana z użyciem AI i nie przedstawia żadnych realnych osób.

© 2026 Kraina Słów. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, ponowne przesyłanie, publikowanie lub wykorzystywanie fragmentów materiału jest zabronione. Udostępnianie utworu za pomocą oficjalnej funkcji platformy YouTube jest jednak bardzo mile widziane. 👍

------------------------------------------------------
Tekst: Paweł Rymuza
Muzyka: Sztuczna inteligencja
Wykonanie: Sztuczna inteligencja
------------------------------------------------------

Mur

I
Znów cię ranię ostrzem
szorstkich słów,
bo tak jest najprościej
zadać ból.

Gdy je wbijasz w serce,
cała drżę -
jest najczulszym miejscem
z moich miejsc.

Wokół tańczy jesień,
kwitnie wrzos...
Czy nas dwoje jeszcze
wzruszy coś?

Inni liście goniąc,
w parku gdzieś,
dłoń splatają z dłonią
w cieniu rzęs...

Ref.:
A między nami wzrasta mur
i damsko męska rwie się więź...
Choć razem przecież aż po grób
mieliśmy dzielić śmiech i lęk!

II
Znów cię ranię cierniem
brudnych kłamstw
i spoglądam biernie
na twój płacz.

Gdy tak cicho szlocham,
tłumię gniew.
Czy cię jeszcze kocham,
czy już nie?...

Co się z nami stało? -
powiedz mi!
Kto rozkazał ciałom
z dala tkwić?!

Inni tracą zmysły
w szale warg,
wymieniają myśli,
zamiast skarg.

Ref.:
A między nami wzrasta mur
i damsko męska rwie się więź...
Choć razem przecież aż po grób
mieliśmy dzielić śmiech i lęk!

Ref.:
A między nami wzrasta mur
i damsko-męska rwie się więź...
Choć razem przecież aż po grób
mieliśmy dzielić śmiech i lęk!

A między nami zimny mur
jak smuga cienia pnie się wzwyż!
Choć w ogień zdarzeń aż po grób
chcieliśmy lecieć tak jak ćmy!

Tak jak ćmy...