Скачать или смотреть Emocje o których rzadko się mówi #2 Dekalog świadomego pacjenta

#stomatologia #dentysta #zdrowezęby #zęby #dentysta
W poprzednim odcinku mówiliśmy o strachu i lęku.
Dziś chcę poruszyć temat, który dla wielu osób jest jeszcze trudniejszy do wypowiedzenia.

Wstyd.

Bo o ile o strachu da się czasem zażartować,
o tyle wstyd bardzo często zamyka usta.

Przez lata widziałem to setki razy.
Pacjent siada na fotelu i zanim jeszcze zdążę zapytać, co się dzieje, mówi:
„Panie doktorze, ja wiem… zaniedbałem.”
„Wiem, że jest źle.”
„Proszę mnie nie oceniać.”

I w tym jednym zdaniu jest wszystko.
Poczucie winy.
Bezradność.
I przekonanie, że ktoś za chwilę wystawi ocenę – nie tylko zębom, ale człowiekowi.

Wstyd w stomatologii jest wyjątkowo silny, bo dotyczy czegoś bardzo osobistego.
Uśmiechu.
Zapachu.
Bliskości drugiego człowieka.

To nie jest wstyd „abstrakcyjny”.
To wstyd, który dosłownie siedzi w ciele.

I bardzo często prowadzi do jednego zachowania: unikania.

Nie dzwonię.
Nie umawiam wizyty.
Nie odbieram telefonu z gabinetu.
Odkładam jeszcze miesiąc. Potem kolejny.

A czas działa tu bezlitośnie.

Problem, który mógł być prosty, robi się większy.
Stan zapalny narasta.
Pojawia się ból.
A wraz z nim jeszcze większy wstyd, bo „teraz to już na pewno jest bardzo źle”.

I w tym momencie pojawia się druga emocja, o której rzadko się mówi wprost: bezradność.

Bezradność pacjenta, który nie wie:
– od czego zacząć,
– komu zaufać,
– ile to wszystko potrwa,
– ile będzie kosztować.

To moment, w którym człowiek przestaje być partnerem, a zaczyna czuć się jak petent.
Jak ktoś, kto oddaje kontrolę, bo „i tak się nie zna”.

Chcę to powiedzieć bardzo jasno:
to nie jest dobra pozycja startowa do leczenia.

Nie dlatego, że pacjent zrobił coś źle.
Tylko dlatego, że wstyd i bezradność blokują zadawanie pytań.
A brak pytań oznacza brak świadomości.

A teraz coś bardzo ważnego.

Wstyd nie bierze się z braku higieny.
On bierze się z poczucia, że ktoś nas oceni.

Dlatego dobry gabinet to nie ten, który ma najładniejszą recepcję.
Dobry gabinet to ten, w którym pacjent słyszy:
„Dobrze, że Pan przyszedł.”
A nie: „Dlaczego tak późno?”

Świadomy pacjent musi usłyszeć jedno:
Twoja historia nie jest powodem do wstydu. Jest punktem wyjścia.

Nie ma „złych pacjentów”.
Są pacjenci, którzy z różnych powodów nie mieli przestrzeni, wiedzy albo wsparcia.

I jeszcze jedno. Bardzo istotne.

Bezradność często bierze się z tego, że pacjent widzi leczenie jako jedną wielką, przerażającą całość.
Tymczasem leczenie to proces, który da się podzielić na etapy.
Da się zaplanować.
Da się rozłożyć w czasie.

Ale żeby to było możliwe, potrzebna jest rozmowa.
A rozmowa nie wydarzy się tam, gdzie rządzi wstyd.

Dlatego pierwszy realny krok w stronę zdrowia jamy ustnej nie zaczyna się od borowania.
Zaczyna się od odzyskania głosu.

Od zadania pytania.
Od powiedzenia: „Nie wiem.”
Od przyznania: „Potrzebuję pomocy.”

To nie jest słabość.
To jest dojrzałość.

Ten odcinek jest po to, żebyś wiedział, że nie jesteś sam z tym wstydem.
I że bezradność nie jest Twoją winą – jest naturalną reakcją w sytuacji, której nie kontrolujesz.

W kolejnym odcinku zajmiemy się tym, co dla wielu osób jest najprostszym, ale też najbardziej konkretnym lękiem: bólem.
Porozmawiamy o tym, czy ból naprawdę musi być częścią leczenia i gdzie w tym wszystkim jest prawda, a gdzie mit.

A na koniec zostawię Cię z jednym pytaniem.

Co najczęściej powstrzymuje Cię przed wizytą:
wstyd,
bezradność,
czy obawa przed oceną?

Jeśli masz odwagę – napisz jedno słowo w komentarzu.
To słowo ma znaczenie.

Jeśli chcesz iść tą drogą dalej – zostań tutaj.
To dopiero początek.

SOCIAL MEDIA:



➡ POLUB nas na Facebooku:

  / stomatologiatomka  

  / vinciclinicwigury15a  

  / dentoclinicradomsko  

  / naviaclinic  



➡ OBSERWUJ nas na Instagramie:

  / stomatologia_tmk  

  / vinci_clinic  

  / dentoclinic.pl  



➡ ŚLEDŹ nas na TikToku:

  / vinciclinic  

  / dentoclinic.pl  

_________________________________________

Współpraca Audio/Video/Montaż:
Jan Pawlicki
Ola Kołodziejczak