W bliskim otoczeniu Hitlera znajdowało się około dziesięciu osób - zwykle byli to najwyżej postawieni urzędnicy państwowi jak Goering czy Himmler. Adolf otaczał się jedynie zaufanymi ludźmi, miał obsesje na punkcie bezpieczeństwa, ponieważ w przeszłości niejednokrotnie dochodziło do zamachów na jego życie. W przypadku końca wojny, Hitler w ostatnich tygodniach przeniósł się do "Fuhrerbunker", gdzie przebywało mniej niż 50 osób. Wśród tych ludzi znajdował się "Rochus Misch" - prywatny ochroniarz, telefonista i adiutant Adolfa Hitlera w czasie II wojny światowej. Rochus Misch urodził się 29 lipca 1917 roku w miejscowości Alt-Schalkowitz. Jego ojciec był robotnikiem budowlanym, zmarł zaledwie dwie godziny po narodzinach syna w wyniku ran odniesionych podczas I wojny światowej. Owdowiała matka Mischa zmarła na zapalenie płuc, gdy chłopiec miał dwa i pół roku. Po jej śmierci wychowywał się u dziadków. Rochus, wbrew pozorom, nie miał wojskowego wykształcenia. W 1937 roku wstąpił do "Verfügungstruppe", formacji, która miała stanowić wojskowe zaplecze Waffen-SS. Wraz z jedenastoma innymi osobami został wybrany do osobistej jednostki ochrony Adolfa Hitlera. Podczas inwazji na Polskę we wrześniu 1939 roku jego pułk został skierowany do walk. Misch, razem z czterema innymi żołnierzami, został wyznaczony do negocjowania kapitulacji polskich oddziałów w trakcie bitwy o Modlin. Wybrano go ze względu na jego, choć bardzo ograniczoną, znajomość języka polskiego. Negocjacje zakończyły się niepowodzeniem. Gdy niemieccy żołnierze wracali na swoje pozycje i znajdowali się około 80 metrów od fortu, rozpoczął się ostrzał. Kilka pocisków trafiło Mischa, który upadł i stracił przytomność. Został przeniesiony do punktu sanitarnego, a następnie do dwóch różnych szpitali. Po leczeniu spędził sześć tygodni w domu rekonwalescencyjnym. Za swoje działania otrzymał Żelazny Krzyż II klasy. Ponieważ Misch był ostatnim żyjącym członkiem swojej dolnośląskiej rodziny, Wilhelm Mohnke zarekomendował go do Oddziału Eskorty Führera. Na początku maja 1940 roku Misch został przeniesiony do osobistej gwardii Hitlera. Jako najmłodszy członek stałej ochrony towarzyszył mu w podróżach przez cały okres wojny. Poza obowiązkami ochronnymi on oraz inni członkowie jednostki pełnili również funkcje telefonistów, kurierów, sanitariuszy, lokajów i kelnerów. Podczas służby byli jedynymi uzbrojonymi osobami, którym Hitler pozwalał przebywać w swoim bezpośrednim otoczeniu. Nigdy nie musieli oddawać broni ani poddawać się rewizji. Misch odczuwał jednak pewien niepokój z powodu faktu, że byli uzbrojeni wyłącznie w pistolety Walther. W dniu 16 stycznia 1945 roku, po klęsce Wehrmachtu w bitwie o Ardeny, Misch wraz z resztą osobistego personelu Hitlera przeniósł się do Führerbunkra oraz Vorbunkra, znajdujących się pod ogrodem Kancelarii Rzeszy w Berlinie. Dowódca, Franz Schädle, mianował go telefonistą bunkra. Misch obsługiwał całą wychodzącą komunikację z bunkra i niemal nie opuszczał swojego stanowiska aż do zakończenia wojny w maju 1945 roku. W dniu 22 kwietnia 1945 roku Schädle zadzwonił do niego i poinformował, że dla jego żony oraz małej córki zarezerwowano miejsca w jednym z ostatnich samolotów opuszczających Berlin. Misch został tymczasowo zwolniony z obowiązków i udał się po rodzinę, aby zawieźć ich na lotnisko. Jego żona odmówiła jednak opuszczenia miasta bez niego oraz swoich rodziców. Po powrocie do Kancelarii Rzeszy Misch dowiedział się, że Hitler zwalnia większość pozostałego personelu, pozwalając im opuścić Berlin. W tym czasie Armia Czerwona była już w trakcie zajmowania miasta.
Cześć! W dzisiejszym odcinku opowiemy o: Ostatni Ochroniarz Adofla Hitlera Wyjawił Prawdę! Nie uwierzysz co powiedział
Daj znać w komentarzu, co najbardziej Cię zaciekawiło!
Subskrybuj kanał „Faktologia”, aby nie ominęła Cię żadna kolejna fascynująca historia.
Jeśli materiał Ci się spodobał, zostaw komentarz i łapkę w górę 👍 — to drobiazg, a dla nas ogromna pomoc!
Информация по комментариям в разработке